Baki, genç bir adam olarak, kimsesiz insanların cenazelerini yıkayarak hayatını sürdürmektedir. Bu görevi, onu hem yaşam hem de ölüm üzerine derin düşüncelere sevk eder. Kendi yalnızlığıyla yüzleşen Baki, bir gün bu durumun değişmesi gerektiğine karar verir. Hayatını değiştirme arzusuyla sosyalleşmeyi ve toplumla daha fazla iç içe olmayı denemeye başlar. Ancak, 30'lu yaşlarına kadar uzak durduğu bu sosyal deneyimlerin aslında düşündüğü kadar anlamlı olmadığını fark eder. Baki’nin bu yolculuğu, onu geçmişte yaşadığı büyük travmalarla yüzleşmeye iter. Kendi kaygılarının ve yalnızlığının köklerinin, ölüm korkusuna dayandığını anlar. Bu süreçte, bir gün kendi cenazesini yıkayacak birini bulma çabası, onun hayatta anlam arayışının bir parçası haline gelir. Bu, Baki’nin yaşamla ve ölümle barışma hikayesidir.